Huidige stand
(wordt een paar keer per week geüpdatet)
€20.500,- !!

Tassen in gang, speelgoed om ons heen. Onze kleinste van 6 maanden heeft het handvat van de speelgoedzak ontdekt en frunnikt er tevreden mee. De kinderen liggen op bed en langzaam valt de stilte van de avond over ons heen. Nog even en dan stopt ook het geraas van auto’s over de drukke provinciale weg. We zijn moe. Vanavond vroeg naar bed. Dat zeggen we nu al weken lang. En telkens lukt het niet. Naast m’n vrouw, al hangend op de bank, bekijken we de laatste berichten van dit huidige moment. Een mooie sponsor erbij, gelijk ook op de jas! Een andere en onbekende gift. Het gaat nog steeds geweldig hard. De dagen vliegen voorbij en morgen is het zover, op naar het aankomend avontuur!

Inmiddels zijn we vijf weken in de lucht. Ons streefbedrag gehaald, klaar voor de laatste stap. Werkend vanuit een veilig thuis. Tijdens de sneeuwstorm geniet ik van een rijkelijk gevulde koek. En op een dag als deze ben ik vrij om te gaan en te staan waar ik wil. De kinderen spelen in het zonnetje op het grasveldje in de tuin. De wasmachine dendert z’n volgende lading schoon. Eucharisteo, schrijf het maar op (Duizendmaal dank, Ann Voskamp). En ga ermee naar God!

Maar Eucharisteo, dankzegging, dit geldt zeker niet voor iedereen. Ik lees haar verhaal op de website van Scharlaken Koord. Gebruikt alsof ze er niet toe doet. Als speelgoed en niet als een geliefd persoon. Getekend voor haar hele leven lang, dat had ze nooit gewild.

Eucharisteo, dankzegging, meer zeker niet voor iedereen. Ik lees van een jonge vader, gescheiden van zijn kind. Opgesloten na een zoveelste delict. Van gevangenis naar gevangenis en steeds weer opnieuw moeten beginnen. De website van Gevangenenzorg Nederland tekent zijn schrijnende verhaal. En ik zit met mijn voeten op de bank.

Eucharisteo, dankzegging, maar zeker niet voor iedereen. Met hun boodschap ‘als alles donker is’ laat Stichting Ontmoeting zien dat veel mensen hun weg in het donker moeten gaan. Eenzaam, alleen. Beschadigd door het soms zo harde leven van deze dag. In het filmpje van veldwerker Kees horen we Kas z’n waardering uitspreken naar zijn luisterend oor en het feit dat Kees tijd vrijmaakt voor Kas. Ik hoor hem zeggen ‘dan word ik toch een beetje gemist’…

Het zijn de verhalen op de websites van Scharlaken Koord, Gevangenenzorg Nederland en Stichting Ontmoeting die me wat doen. Ze moedigen me aan om juist ook naar deze mensen om te zien. Niet alleen volgende week, maar ook de dagen erna. Wanneer de geldkraan is gestopt en ik uit de flow kom van dit moment. Ik vergeet de medemens zo vaak, leef zoveel in de drukte van mijn eigen rijke dag! En daarom moet ik zien op Hem! Hij at en dronk met hoeren en tollenaars en is de Zoon van God. Laten we daarom God liefhebben boven alles en onze naasten als onszelf (Mattheus 22: 37-40).

Categorieën: Uncategorized

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *