Huidige stand
(wordt een paar keer per week geüpdatet)
€20.500,- !!

It Giet Oan… In gedachten zie ik ze gaan, volle bak door de Friessche velden. Het klappende geluid, slag na slag. Eerst de marathonrijders, daarna gevolgd door duizenden van ons. Ik zie mensen, niet te tellen, elkaar verdringen aan de kant. Rode wangen van een oude opa onder een iets te kleine Unox-muts. Kleine kinderen, snottebel hangend aan de lip. Een moeder met thermoskan waarvan bruine druppels chocolademelk gaatjes druppen in glinsterende sneeuw. Ik zie auto’s op het ijs, een hemels blauwe lucht, mannen met de armen om hun vrouw. Opgeschoten jongens en meisjes, tegen elkaar gekropen in deze winterse kou! Daar gaan ‘rijders’ voor hun meter, op naar ‘eeuwige roem en glorie’. Ik zie het in gedachten voor me maar helaas, het waait me allemaal voorbij…!

En toch, It Giet Oan! Het gaat door!

Donaties

In de hal zit er één te zoeken naar een want. De ander staart vanuit de bruine stoel waarvan het kunstleer scheuren vertoont naar buiten, in gedachten verzonken over weer een nieuwe dag. Ons jongste zoontje komt met een volle luier langsrennen. De lucht die zich gestaag om me heen verspreid, leidt me even af.

Ik toets de laatste twee cijfers van de code in en kom in de app. Ik zie het bedrag, glimlach en besef… It Giet Oan. Meer dan tienduizend euro, wat een prachtige support. Familie, vrienden, buren, bekenden, onbekenden en bedrijven. Met elkaar zorgen jullie voor dit enorme succes! Met speciale dank aan Knulst Vloeren uit Nunspeet, Bureau van Luijk en Makelaarsbureau Kok-Heijkamp. Mede dankzij hen ging het de afgelopen dagen ontzettend hard!

En ook op een hele andere manier Giet It Oan! Gaat het door!

Werving

Ze zit op de bank, telefoon in de hand. ‘Of ik nog wat foto’s door wil appen want dan zet ik ze op ons account’, is het commentaar. Haar mok met koffie staat er wat treurig bij. De eerst zo uitnodigde schuimkraag van de melk is ingezakt en wacht nog altijd op die eerste o zo tevreden teug. Zelf zit ik achter de laptop, m’n ogen moe van staren naar het scherm. Net klaar met weer een e-mail. Ondertussen scrol ik met de muis door de lijst-to-do, zoekend naar een volgende taak. Daar trilt de telefoon, het maakt me nog meer onrustig deze dag. ‘Helaas, we steunen al zoveel doelen. Maar leuk bedacht. En succes met je tocht’. Ik zucht en kijk naar m’n vrouw. ‘Weer een nee, heb jij nog een idee’? Ze schudt het hoofd. Inmiddels is de koffie koud.

It Giet On! Het gaat door!

Weersverwachting

‘Papa, het sneeuwt’!! Ze rent nog in haar pyama de trap af en belandt met een grote sprong op ons bed. Nog maar half wakker sla ik de dekens van me af en stap met blote voeten op de ijskoude vloer. De vloerverwarming die ik van de zomer heb aangelegd, is nog steeds niet aangesloten en zorgt voor een onaangename kou op deze zondagochtend. Ik weersta de neiging om weer snel terug te kruipen in m’n bed en loop naar het raam. De grote grindtegels, de dag ervoor nog kleur- en troosteloos wachtend op het witte pak, zijn verdwenen onder een prachtige zachte witte deken. Eindelijk is het dan echt winter!

Inmiddels zijn we alweer heel wat dagen verder. De kinderen brengen en halen we weer iedere dag naar en van school. De witte deken van sneeuw voor ons huis is veranderd in een grijze, aan de kant geschoven en kapot gereden klomp ijs. De vorst heeft haar intrede gedaan. Buiten ligt de tuinslang al twee dagen te sproeien op het zeil. De ijsbaan die ik probeer te maken voor de kinderen, wil nog niet echt vlotten en mijn vrouw krijgt steeds meer twijfels bij het idee. Ik hoor haar vragen, ‘laat je de pomp vannacht nog steeds aan staan’? en mompel dat het weerbericht ook voor vannacht weer strenge vorst opgeeft dus waarom ook niet. En ook de weersberichten laten een nog aanhoudende en strenge vorst zien en roepen me toe: It Giet Oan! Het gaat door! Maar ineens weet ik niet of ik daar nu echt zo blij mee ben…

De ElfstedenSup

Misschien heb je al gelezen dat De ElfstedenSup mogelijk wordt verplaatst naar week 11 of 12. Komend weekend zal spannend worden want hoewel we hier enorm van de sneeuw en het ijs genieten, het voelt dit jaar toch dubbel. En na het weekend wordt meer duidelijk of de vermoedelijke dooi er echt komt en/of voldoende gaat zijn! Heel graag zou ik maandag over een week beginnen met de ijskoude ‘Tocht der tochten’. Maar gelukkig hebben wij niet alles in de hand. En daarom wachten we rustig af. Het kan vriezen en dooien!


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *